De Papegaaiebek



 

De Papegaaiebek is de noordoever van de Maasvlakte en ligt dus aan de zuidkant van de Waterweg. De Papegaaienbek bereik je door de A15/N15 af te rijden en dan bij Slag Maasmond linksaf te slaan. Je staat dan bij de Stenen Glooiing. Die moet je helemaal langs rijden (er is géén verharde weg) en helemaal aan het einde ligt de stek. (Vroeger kon je langs de witte tanks van de MOT rijden, maar aan het einde staat nu een groot hek..
Hier gaat de Waterweg over in het Caland- en Beerkanaal. Het is er meer dan 20 meter diep en dat is nodig om de grote containerschepen toegang te geven tot de terminals.


Hier kiezen de schepen voor de Waterweg of het Calandkanaal

Lang was de Papegaaiebek een van de bekendste en leukste stekken van de Europoort. Je kon er ongelofelijk veel vis vangen, je kon er grote vis vangen, je kon veel verschillende vissoorten vangen en..... je kon er erg veel materiaal kwijt raken.
Sinds december 2009 is het echter gedaan met de pret. In verband met de werkzaamheden ten behoeve van de tweede Maasvlakte is de Papegaaienbek definitief afgesloten. Alleen de noordkant is nog te bevissen en daar zullen we het in deze stekbeschrijving dan nog maar over hebben.


Einde van een mooie stek: december 2009

Als eerste moeten we het even over de toegang hebben. Officieel mag je niet meer langs de MOT rijden, dus moet je afslag "Maasmond" pakken en dan langs de Stenen Glooiing rijden tot het einde. Zorg er hoe dan ook voor dat je je auto niet op de weg parkeert. Niet alleen geldt er een parkeerverbod (behalve de berm), als er hulpdiensten of ander verkeer langs moet is het toch wel fijn als die gewoon door kunnen rijden.


Hét strandje

We beginnen de beschrijving vanaf het strandje, zeg maar de uitstulping van de oever. Hier liep vroeger een stenen krib, en nog altijd zijn de resten er van te vinden. Er liggen, vooral onder water, een fors aantal stenen en die "vreten" je onderlijnen zo op! Maar vooral zeebaarsvissers laten hun kunstaas tegen de resten aan hobbelen, soms met megagroot resultaat. Je moet er wel wat uurtjes voor maken en het donker is veruit favouriet.
Het is hier vrij ondiep en hoe verder je in noordelijke richting gaat, hoe dichterbij de vaargeul is te vinden. Op het strandje zelf heb je overdag eigenlijk weinig te zoeken. Hoewel het er altijd zwart ziet van de vissers, zijn de avond- en nachturen echt het beste. Je vangt er in de zomer vooral bot, tong en kleine paling met af en toe een andere vis als makreel, horsmakreel of een haaitje. In de winter is het vooral wijting en gul wat de klok slaat. Je hoeft er niet eens zover voor te gooien, sterker nog, je gooit al snel over de vis heen!!
Als het strandje in noordelijke richting over gaat naar de normale oever kun je in de bocht prima een visje vangen. Ook hier geldt: overdag heb je er niks te zoeken!


Richting het oosten ziet het er zo uit. Die pijp is overigens inmiddels verdwenen

Gaan we verder naar het oosten dan is er nog een 300 meter rechte oever te bevissen. Bij hoog water moet je op de weg blijven staan, bij laag water kun je naar beneden en op het strand je spullen neerzetten. Let wel op de golven die sommige boten veroorzaken!! Zoals gezegd ligt het diepere water hier dichterbij. Maar dat heeft gelijk als nadeel dat je ook veel gemakkelijker vast komt te zitten. Behalve stenen liggen er ook de nodige mosselen. Weet je echter precies achter het mosselbankje, op een meter of 60, te komen, dan is vis gegarandeerd! Toch zal het ook vaak een kwestie zijn van ver gooien om een visje te kunnen verschalken. Gebruik wel altijd klaplood van een rgam of 175, want anders spoelt je onderlijn gegarandeerd vast! Naar mijn beleving is de soortenrijkdom hier gevarieerder dan 300 meter westelijker.


En zo komt de nieuwe stek er uit te zien?!?




Zoals het ooit was....